Przejdź do treści

Scrum jest martwy? AI przejmuje IT, a strażacy gaszą pożary w kodzie

Scrum jest martwy? AI przejmuje IT, a strażacy gaszą pożary w kodzie

Czy era Scruma dobiega końca? W tym odcinku rozmawiamy o zmieniającym się rynku IT, strachu przed AI i powrocie do tradycyjnych szkoleń. Analizujemy, jak odróżnić problemy skomplikowane od złożonych, i dlaczego strażacy mogą być metaforą w zarządzaniu chaosem. Sprawdź, jakie narzędzia powinien mieć dziś Scrum Master, by przetrwać technologiczną rewolucję.

Obejrzyj na YT

Zapis rozmowy

Koniec mody na Scrum?

Marek Hobler: Kiedy mama nie ma racji, to skoro przestaliśmy kupować szkolenia ze Scruma na wagę, czyli przychodzi HR i mówi: „Ja potrzebuję przeszkolić tysiąc osób w trzy miesiące i wszyscy muszą dostać certyfikat”, to mówisz, że oczywiście trudniej się nam sprzedaje szkolenia, ale co z tego wyjdzie dobrego? Bo jakby rozumiem, że skończył się hype na Scruma, mamy teraz inny hype na AI i teraz to z tym Scrumem na razie, zostawmy sobie AI na boczku.

Kate Hobler: To jest jakby bardzo dobra wiadomość, tak? Inaczej, to, że na nasze konto wpływa zdecydowanie mniej kasy, no trudno. Tak to wygląda, większość naszej konkurencji sobie poszła na etat i hobbystycznie szkoli jako dodatkowe takie malutkie plusy, nawet czasami duże, więc na tym rynku bardzo dużo osób i tak dalej nie zostało. Ale to nie jest źle, to znaczy, że znowu ten rynek dojrzewa. To jest znowu charakterystyka dojrzewającego rynku, zawsze. Najpierw mamy jakiś hype, jakąś eksplozję, a potem na rynku zostają te osoby, które realnie są w stanie dostarczyć naprawdę dużo wartości, tak? Na tyle dużo wartości, że są się w stanie z tego utrzymać.

Kate Hobler: Więc szkolenia przestały być hurtowe. My teraz robimy dużo więcej szkoleń szytych na miarę, takich, w których ktoś przychodzi: „Hej, popatrz, mam taki problem, chciałbym dostarczyć, czy chciałabym dostarczyć wiedzy, która pomoże moim ludziom rozwiązać ten problem”.

Marek Hobler: Wracamy do szkoleń zamkniętych, prawda?

Rynek dojrzewa – powrót do szkoleń zamkniętych

Kate Hobler: Tak, wracamy do szkoleń zamkniętych.

Marek Hobler: Był taki moment, kiedy był kryzys i firmy zaczęły oszczędzać i wysyłały poszczególne, pojedyncze osoby na otwarte, nie?

Kate Hobler: Tak, więc rzeczywiście był taki… Przez prawie dwa lata nie zrobiliśmy chyba żadnego szkolenia zamkniętego, tak? One wracają. Szkolenia akredytowane nadal się sprzedają, ale bardzo specyficzne szkolenia akredytowane się sprzedają, nie? To znaczy bardzo niewiele osób przychodzi do nas wykształcać swoich Scrum Masterów.

Marek Hobler: Mhm.

Kate Hobler: Znaczy na szkoleniach akredytowanych, tak? Bo na szkoleniach wewnętrznych to jest inna sprawa, tak? Dostosowanie się do potrzeb i tak dalej, to jest… Ten rynek jakby wrócił, nie? Natomiast jeżeli chodzi o szkolenia akredytowane, to praktycznie certyfikaty są potrzebne produktowcom i co jest ciekawe, ostatnio dosyć popularne zaczęło się robić szkolenie nowe, świeże tak naprawdę szkolenie Scrum.orgowe, czyli szkolenie dla Product Ownerów z podstaw AI, nie? Użycia rzeczywiście narzędzi. I co jest ciekawe, ostatnio zresztą byłam na zgrupowaniu trenerów Scrum.orgowych i okazuje się, że to nie jest tylko nasza obserwacja, że na to szkolenie przychodzą osoby, nie te, które chcą się nauczyć stricte AI-a na zasadzie takiej, że ja już wiem, co tutaj zrobić i potrzebuję więcej pomysłów albo zrobić sobie konkretne agenty, które będą mi coś robić, nie. Tam na to przychodzą, bo to jest jednodniowe szkolenie.

Marek Hobler: PSPO AI, tak?

Kate Hobler: PSPO AI. Na to przychodzą osoby, które się boją. To znaczy, to są osoby, które może czatowały z czatem GPT kiedyś, tak? Albo z Gemini, albo z którymkolwiek innym LLM-em, ale na tym się kończy, tak? Ich dotknięcie AI-a. Więc po pierwsze nie rozumieją, po drugie nie robili tego nigdy, tak? I boją się samodzielnie dotknąć tych narzędzi, a po trzecie chcą się przełamać w jakiś sposób. Tak? I paradoksalnie mimo tego, że certyfikacja, znaczy jest tam certyfikacja, tak? Jak to w Scrum.orgu. Ten certyfikat służy do tego, żeby oni się przełamali. No bo jak to zrobią, tak? Jak zrobią sobie ten certyfikat, to jakby to będzie to przełamanie. Zresztą cudownie powiedział, jakby, mam wrażenie, że to wynika z takiego efektu, który pięknie podsumował kiedyś Douglas Adams.

Marek Hobler: Tak, ten od „Autostopem przez Galaktykę”.

Kate Hobler: Tak, „Autostopem przez Galaktykę”. Technologia, którą poznajemy przed szesnastym rokiem życia, jest dla nas absolutnie naturalna. Znaczy jest po prostu częścią rzeczywistości, jest częścią przyrody i to jest technologia, którą automatycznie już łapiemy. Zresztą to widać, nasz czternastolatek oddycha AI-em. Tak? Nie?

Marek Hobler: Dzisiaj rano robił ranty pod tytułem tego, że ma nadzieję, że OpenAI zginie i będzie mniej vibe-koderów na świecie.

Kate Hobler: No właśnie, nie? Także tak. Więc to jest do szesnastego roku życia ta technologia jest po prostu częścią życia, koniec kropka. Między szesnastym a trzydziestym piątym rokiem życia to jest technologia, która jest interesującą nowością i może jestem w stanie zrobić na niej pieniądze. Nie? Także to jest albo mogę się wykształcić z tego, tak? Jakby jakiś biznes w tym zrobić, tak? Coś takiego. A po trzydziestym piątym roku życia to jest technologia, która jest obca.

Marek Hobler: Ci młodzi, to oni coś znowu wymyślili.

Kate Hobler: Właśnie.

Marek Hobler: Dziadek boomer.

Kate Hobler: No właśnie, tak? Więc kochani milenialsi, wchodzimy w ten wiek. A część z nas już jest tam całkiem młoda.

Marek Hobler: Jeżeli oglądałeś Reksia.

AI – lęk i przełamywanie bariery

Kate Hobler: Tak. Jeśli znasz Smurfy w wieczorynce, w niedzielę, tak? To jest to. Albo Gumi się ogląda już w niedzielę. Także to jest ten moment. Więc ja rozumiem pewne, pewnie opóźnienie, tak? W adopcji tej technologii przez te osoby, które są tam, powiedziałabym, trzydzieści plus, tak? No bo tam to też bywa. I takie szkolenie ośmielające, bo tam na tym szkoleniu po prostu po pierwsze zaczynamy rozumieć, co to w ogóle jest, tak? To przestaje być takie absolutnie niezrozumiałe, bo to jest zrozumiałe, tylko ktoś to musi wytłumaczyć ludzkim językiem.

Kate Hobler: I potem dotykamy narzędzi i okazuje się, że one nie gryzą. Tak? I że da się tak naprawdę z tym AI-em porozmawiać i że on jest strasznie głupi miejscami, a miejscami strasznie mądry.

Marek Hobler: I trzeba wiedzieć, gdzie jest mądry, gdzie jest głupi, tak? No właśnie.

Marek Hobler: I też ja to na którejś konferencji, pamiętam taką rozmowę, było o tym, do czego tego AI-a używacie. I to była najfajniejsza rozmowa z tym, że każdy człowiek powiedział, że do czesania backlogu, nie? A ktoś inny używa do dzielenia zadań na mniejsze, a inni do szukania zależności. I to, że każdy powiedział, jak to robi, to rzuciło ideę, że okej, to ja w zasadzie też to mogę robić, bo przecież umiem już te AI-e. Mam tam jakiegoś agenta, czy klucze do, firma mi kupiła klucze do któregoś dostawcy i w zasadzie podpięcie do tego mojej Jiry, czy backlogu w Excelu, czy czegokolwiek innego jest proste. Tylko trzeba mieć pomysł na to, że to w ogóle można robić.

Kate Hobler: Mhm, tak.

Marek Hobler: I…

Kate Hobler: Czekaj, czekaj, czekaj.

Marek Hobler: Smarku, smarku, smarku, smarku, smarku.

Kate Hobler: Mhm, tak jest.

Marek Hobler: Blam, blam, blam.

Kate Hobler: Tak, ośmielenie się właśnie z tym AI-em to jest krytyczne dla teraz, teraźniejszych zarządzających, tak? Ludzie lubią, nawet są badania na to, że ludzie dobrze się czują, jeżeli ich szefem jest millenials. Tak? Jakby millenialsi robią dobrych szefów, tak? W porównaniu oczywiście z boomerami, X-ami.

Marek Hobler: Będą jeszcze lepsi.

Kate Hobler: I tak, ja jestem przekonana, że Zetki będą jeszcze lepszymi liderami, tak? Jeszcze lepszymi menadżerami. Oni będą mieć jeszcze lepszy obraz tego, jak wygląda rzeczywistość, tak? I w dzisiejszych czasach.

Kate Hobler: Mhm.

Kate Hobler: Więc jeżeli ci millenialsi jeszcze przyswoją sobie technologię, która, ona z nami zostanie, tak? To tylko, sorry, AI sobie nie pójdzie.

Marek Hobler: Znaczy, bo belek pewnie wybuchnie, ale dalej będziemy korzystali z tego wszystkiego.

Kate Hobler: Absolutnie tak, nie? Nie mam wątpliwości. To znaczy, wszystko poleci, zaczynając od OpenAI-a, tak? Będzie domino, tak? Bardzo jestem ciekawa, czy Oracle też splajtuje. Nie wiem, czy kibicuję im, ale, no.

Marek Hobler: Oracle kiedyś brzydkie rzeczy robił Linuxowi. U mnie są na czarnej stronie.

Kate Hobler: Znaczy, ja też nie lubię to, co zrobili z Javą dawno, dawno temu, więc jakby, cóż, no. Także, nie szczególnie kibicuję, żeby się ostali, ale może nie chcę złego niczego. Natomiast to rąbnie. Jestem przekonana, że to rąbnie. Pytanie, kiedy? No.

Marek Hobler: Kate, ale ty znowu skręcasz w kierunku AI-a. O AI-u będziemy gadać w maju.

Czy Scrum jest już przestarzały?

Kate Hobler: AI jest ciekawy, no.

Marek Hobler: Dobra. Ale ja bym od ciebie chciał się dowiedzieć. Okej, kończy się moda na Scruma, ale wciąż Scrum w pewnych zastosowaniach jest cenny.

Kate Hobler: Tak.

Marek Hobler: Teraz chciałbym się zapytać, czy to jest tak, że te… Kiedy Scrum powstał? Dwadzieścia lat temu?

Kate Hobler: W dziewięćdziesiątym piątym roku został po raz pierwszy opublikowany.

Marek Hobler: Trzydzieści, przepraszam. No. Scrum powstał trzydzieści lat temu.

Kate Hobler: No. To w komputerowych latach to jest cztery eony temu. Tak.

Marek Hobler: Dobrze. Scrum powstał trzydzieści lat temu. Czy to już jest tak, że on już przestał być potrzebny? Bo te nowości, które on przynosił, już mamy zintegrowane i stały się dla nas oczywiste. Trochę tak, jak już teraz ludzi nie uczymy przy programowaniu, nie wiem, że trzeba robić testy, bo to już dla większości mądrych programistów jest oczywiste.

Kate Hobler: Wiedziałabym, że raczej jak się przesuwa bity, tak?

Marek Hobler: Dobrze. Nie uczymy programistów, że nie używamy komendy go to. Dobra.

Kate Hobler: Tak, bo testy — ja bym chciała, żeby cały czas byli uczeni testów. Więc proszę, nie zapisujmy tego.

Marek Hobler: Dobrze. To nie uczymy programistów, że nie robimy go to, bo już mają to zintegrowane, że trzeba robić klasy. To nie jest tak, że te nowości, które Scrum nam przyniósł trzydzieści lat temu w wyniku wielkiego objawienia, to już po prostu potrafimy? Umiemy? Mhm. I możemy teraz się skupić na czymś innym? Czy po prostu — może w drugą stronę — są jakieś miejsca, w których dalej Scrum jest cenny i warto go robić?

Kate Hobler: Mhm. Znaczy i tak i nie. To znaczy są…

Marek Hobler: Kult cargo.

Kate Hobler: Nie — Scrum doprowadził do tego, że cykl rozwoju oprogramowania skrócił się radykalnie. W dziewięćdziesiątym piątym roku — nie pamiętam dokładnych lat — ale taki lead time czyli od momentu pojawienia się zapotrzebowania do momentu jego zaspokojenia wynosił kilka lat; taki średni.

Marek Hobler: Mój pierwszy startup tak wyglądał: mieliśmy kasę zamknęliśmy się w jaskini na cztery lata i programowaliśmy; potem wyszliśmy pojechaliśmy na targi go pokazać.

Kate Hobler: No właśnie więc tam było kilka lat; ile dokładnie nie pamiętam numerków ale kilka lat. W dzisiejszych czasach cykl rozwoju — mówimy o standardowych produktach leadujących: jak często aktualizuje wam się Spotify? Jak często aktualizuje Chrome? Jak często aktualizują Tesle? To dzieje się codziennie lub częściej. Ten element skrócenia cyklu rozwojowego jest bardzo widoczny; czy to zasługa Scruma czy zdrowego rozsądku mam nadzieję jednego i drugiego. I ten element stał się endemiczny.

Marek Hobler: Czyli już z nami zostaje?

Kate Hobler: Już z nami zostaje i już nie odejdzie; cykl będzie pewnie nadal skracany natomiast poniżej paru minut skrócenie niczego więcej wartościowo nie daje; tutaj efekt wypłaszczenia: ze trzech lat do miesiąca radykalna różnica; z miesiąca do tygodnia bardzo dobrze; z tygodnia do dwóch–trzech dni stosunkowo nieduża wartość a z dnia do godziny właściwie żadna choć są wyjątki specyficzne sytuacje gdzie ma duże znaczenie ogólnie jednak długi lead time nadal występuje bankach co nic dziwnego środowisko tego wymaga regulacje zabezpieczenia żeby coś złego finansowo ocean gate’owego tam nigdy nastąpiło… Fragment transkrypcji urywa się.

Domena problemów – skomplikowane vs złożone

Marek Hobler: Także…

Kate Hobler: No niestety. To są rzeczy, które tam są. No i w bankach jest tak, że ten lead time nadal wynosi parę lat, tak? Natomiast to już jest zdecydowanie lepiej niż kiedyś. Bo kiedyś mogło to wynosić, jeżeli teraz załóżmy, że wynosi dwa i pół roku, co tak nawiasem mówiąc jest niezłe w przypadku banków, tak? To jest niezły wynik. To spodziewam się, że w tamtych czasach, w których te kilka lat to był standard, to w bankach to było dziesięć.

Marek Hobler: No. Tak?

Kate Hobler: Z wyjątkiem ewentualnego dostosowania do regulacji, które w jakiś sposób wychodzą. Więc…

Marek Hobler: Średni programista COBOL-a jeszcze nie miał siwej brody.

Kate Hobler: Tak. No. No właśnie. Cykl rozwojowy, żeby cokolwiek móc pokazać, tak? W tych pierwszych systemach mainframe’owych to były miesiące. Żeby cokolwiek było widać. Ja nie mówię, żeby to przynosiło jakąkolwiek wartość. To miało cokolwiek być widać, tak? No. Także to jest… To są inne technologie, to są inne podejścia. Więc to zostało skrócone. Ale to nie znaczy, że Scrum jest niepotrzebny. Ponieważ nadal jest… Nadal mamy problemy złożone. I Scrum ewoluuje. Nie? To znaczy problemy złożone, czyli mamy… Jest klasyfikacja czterech rodzajów problemów. To jest klasyfikacja… Dwa modele można tutaj pokazać. Albo model Ralpha Stacey’a, albo Cynefin od Davida Snowdena – nie Edwarda – Davida, tak? Nie ten człowiek. I one pokazują, że są problemy oczywiste – czyli takie, w których zmienność jest niewielka – czyli na przykład… nie wiem… nalewanie wody do szklanki – mój ulubiony przykład: wszystko widzimy, wszystko kontrolujemy; może nas ktoś popchnąć, ale niebezpieczeństwo tego, że coś się zdarzy jest bardzo niewielkie. Potem są problemy skomplikowane – to są takie, w których jest większa zmienność, ale to jest zmienność, którą da się jeszcze ogarnąć – czyli na przykład budowlanka; i tutaj mówimy o prostej budowlance typu robimy dom jednorodzinny czy standardowy blok; bo wiadomo że budowlanka pod tytułem “robimy most Golden Gate po raz pierwszy w historii” to jest inny rodzaj; więc mówimy tutaj o pewnej standardowej budowlance ponieważ nawet jeżeli są zmienne – a na przykład pogoda jest zmienną; dostępność maszyn jest zmienną; to czy ludzie się nie rozchorują…

Kate Hobler: Bliskość najbliższej Żabki też jest zmienną na budowie.

Marek Hobler: I sprzedają w niej małpki.

Kate Hobler: No tak i do której godziny albo od której godziny – to są wszystko te zmienne; ale większość jest stałe dlatego że jesteśmy w stanie geologicznie zbadać całą bazę na której ten dom będzie stał; znamy wszystkie parametry materiałów które będą użyte: cegieł silikatów i innych tego typu rzeczy…

Kate Hobler: Materiały dokładne parametry wszystkich klejów zapraw i tym podobnych więc jesteśmy w stanie z góry zaplanować rozrysować jak ten dom będzie wyglądał i gdzie jakie obciążenie jest potrzebne gdzie dokładnie który materiał idzie jaka rura więc to jest coś gdzie klasyczny project management sprawdza się najlepiej czyli planujemy i zarządzamy zmianą czy zarządzamy ryzykiem i to jest doskonałe rozwiązanie ale w momencie kiedy te problemy nam się robią bardziej złożone właśnie wchodzimy w trzecią domenę czyli domenę złożoną tam jest potrzebne próbkowanie czyli musimy eksperymentować na bazie eksperymentu zareagować i potem kolejny eksperyment i kolejna reakcja kolejny eksperyment kolejna reakcja jak w leczeniu ludzi tak? To znaczy jak mamy pacjenta który nam wlatuje na operację chirurgiczną na stół to pewne rzeczy mamy zbadane: mamy jego wyniki z krwi pewnych badań może mamy jakąś biopsję dostępną…

Marek Hobler: Tętno ciśnienie jakieś takie rzeczy tak.

Kate Hobler: Nawet ciągle monitorowane ale my nie wiemy co znajdziemy u tego pacjenta dopóki go nie otworzymy my nawet nie wiemy jak on zareaguje na otwarcie tego pacjenta nie wiemy do końca jak zareaguje na anestezję to są wszystko niewiadome teoretycznie moglibyśmy spróbować tego pacjenta zbadać wszystkim co mamy dostępne ale są dwa problemy po pierwsze może nam się skończyć czas po prostu pacjent nie przeżyje a druga jeżeli będziemy próbkować wszystko to może być tak że zabraknie nam pacjenta do próbkowania.

Marek Hobler: Myślę że też brakuje budżetu czasami.

Kate Hobler: A to tak ja nawet abstrahuję od budżetu bo leczenie jednego człowieka byłoby kosmicznie drogie.

Marek Hobler: Czyli nie chcemy za dużo diagnostyki robić na pacjentach bo czasem się skończą pacjenci dobrze.

Kate Hobler: No tak tak

Kate Hobler: Dokładnie tak. Więc to są problemy złożone. I w problemach złożonych my potrzebujemy najpierw delikatnie rozciąć tego pacjenta i potem patrzeć na to, jak wyglądają jego parametry, tak? Jak okaże się, że tam jest bezpiecznie, tak? To możemy na przykład, nie wiem, jeżeli nie jest bezpiecznie, to musimy zwiększyć dawkę anestezji. Na przykład ja podczas mojego cesarskiego cięcia leżałam sobie na stole, tak? I w pewnym momencie okazało się, że jednak czuję w pewnym miejscu.

Marek Hobler: Pani dać pani więcej.

Kate Hobler: I jak się zwinęłam po prostu na tym stole operacyjnym, to w tym momencie anestezjolog powiedział: „Pani pielęgniarko, z tamtej strzykawki proszę 10 ml tu”, nie? I w tym momencie zrobiłam: „Aaa, lepiej”. Ale to był przykład inspekcji i adaptacji, która cały czas jest w takich warunkach. Bo to są złożone warunki, czyli warunki nieprzewidywalne. A człowiek jest nieprzewidywalny. Rynki są nieprzewidywalne. Jeżeli próbujemy wrzucić jakikolwiek produkt na rynek, operowanie nim na rynku zawsze będzie problemem złożonym, tak? Będzie w tej domenie złożonej. Czyli jest więcej rzeczy, których nie jesteśmy w stanie przewidzieć, niż tych, które jesteśmy w stanie przewidzieć. Więc do próbkowania, do problemów złożonych Scrum nadal się przydaje. To jest jeszcze bardziej ugruntowane teraz i dojrzałe narzędzie, tak? Które zmienia się, nawiasem mówiąc, co parę lat.

Marek Hobler: Ale jeżeli jesteś firmą, która trzaska te same strony w WordPressie dla kolejnych sprzedawców kwiatów, to być może nie ma sensu, tak?

Kate Hobler: I to jest właśnie. Bo to nie jest problem złożony. To jest problem tylko skomplikowany. Więc jesteśmy w stanie z góry zaplanować i jesteśmy w stanie rozwijać to za pomocą po prostu zarządzania ryzykiem. Więc do takich sytuacji Scrum… znaczy inaczej, da się zastosować, tylko jest za drogi, tak? Nie ma potrzeby. To jest próba użycia do crash testów, żeby sprawdzić, jak działają manekiny, użycia Rolls-Royce’ów. Jakiego grzyba? Mhm. To nie do tego służy.

Strażacy i chaos

Marek Hobler: Dobrze. Jeszcze czwarty. Czwarty jest Cynefin. Tak.

Kate Hobler: Jest jeszcze tak. Jest jeszcze są problemy chaotyczne.

Marek Hobler: Chaotyczne. Moje ulubione.

Kate Hobler: Tak. Tak. Ty, człowieku chaosu. Problemy chaotyczne to są takie, w których praktycznie nic nie wiemy. To są zwykle awarie i tym podobne. Czyli na przykład strażacy. O, strażacy są przykładem działającym w tym środowisku. Ale moim znowu ulubionym przykładem jest był wybuch na stacji metra. Wiem, że są tam dwa pociągi, w każdym około pięćset osób. Widać dym na kamerach. Co się stało? HGW?

Marek Hobler: Wybuch na papierze.

Kate Hobler: Na przykład. Nie? Tylko dym jest trochę bardziej szary niż biały. Nie? I nie wiadomo. I w tym momencie rozpoznanie bojem to jest coś, co trzeba zrobić. Tak? Jak nam sypnęła się pięćsetka na produkcji, no to wszystkie ręce na pokład i próbujemy znaleźć.

Kate Hobler: Kto go znajdzie? Nie wiadomo. Tak? Bo nie wiadomo, z jakiego powodu się to sypnęło. Ten błąd może być absolutnie wszędzie. Śledzimy standardowe ścieżki w pewien sposób, ale nie na zasadzie takiej: zawsze najpierw sprawdzamy plik konfiguracyjny taki, a potem plik konfiguracyjny taki, a potem to, a potem tamto. Nie. Patrzymy. Pięćsetka, nic nie wiemy. Tak? Wiemy tylko, że pięćsetka. Sprawdzamy tutaj. Ok, to działa. A może tam.

Marek Hobler: I to nie jest ten moment, w którym przychodzi ten Scrum Master, nosi mazaki i mówi: „A teraz zrobimy szybko Daily, bo to jest ceremonia”, tak?

Kate Hobler: No dokładnie. To nie jest ten moment. Nie w taki sposób rozwiązuje się problemy chaotyczne. Problemy chaotyczne rozwiązuje się improwizacją i rozpoznaniem bojem. To jest jedyny sposób, bo my najpierw musimy coś zrobić, a dopiero potem na bazie tego, co zrobimy, będziemy w stanie powiedzieć, jak to zareagowało. Więc w związku z tym nie. Ze strażakami, z siłami specjalnymi to są wszystko problemy chaotyczne. I tam jest zupełnie inny układ tej grupy, która rozwiązuje ten problem. Tak? Bo nawet jeżeli mamy formalnego przywódcę takiej grupy, to ten przywódca przewodzi tylko w sytuacji, w której jest spokój. Bo kiedy nie ma spokoju, to przywódcą może być absolutnie każdy.

Przyszłość – AI, zmiana, ale ludzie

Marek Hobler: Ok, to ja ciebie zatrzymam, bo ja chcę być wokół tematu trendy, gdzie Scrum będzie w dwa tysiące dwudziestym szóstym roku. Strażacy i ci antyterroryści i cała reszta są bardzo ciekawi. Mieliśmy kiedyś takich ludzi? Nie. Jakieś szkolenie pamiętam, było odjazdowe. Dobra, to już wiem, gdzie jest miejsce Scruma, kiedy skończyła się jego moda.

Marek Hobler: I ja bym chciał z tobą porozmawiać o tym. Ok, to w takim razie jak kupić szkolenie i dlaczego kupić szkolenie.

Kate Hobler: Mhm.

Marek Hobler: A nie zlecić tego AI na przykład. Ale mam wrażenie, że skończył nam się czas w tym odcinku.

Marek Hobler: Więc.

Marek Hobler: Zapowiedziałem, że są jeszcze rzeczy, o których można porozmawiać.

Marek Hobler: Chcę ci bardzo podziękować. Rozumiem, że to nie jest tak, że się przekwalifikujesz teraz ze Scruma w, nie wiem, w Kanbana albo zajmiesz się teraz specjalistką od AI-ów albo kolejnej rzeczy, która zaraz będzie.

Kate Hobler: Znaczy ja powiem tak. Scrum zdecydowanie ze mną zostanie. Tak, to jest jedno z podstawowych narzędzi, których używam i będę używać. To jest nadal metoda, którą lubię, którą sobie cenię i którą polecam. I która jest dobrą metodą na rozpoczęcie swojej przygody czy zmiany.

Kate Hobler: Natomiast to, czego ludzie chcą w dzisiejszych czasach, to jest AI.

Kate Hobler: I to, czego ludzie teraz w dzisiejszych czasach chcą, to jest zarządzanie zmianą. Ale to są hasła.

Kate Hobler: Natomiast to, co w rzeczywistości potrzebuje się zmienić, to zawsze są ludzie. Więc umiejętności, które są związane z pracą ze Scrumem, to są te same umiejętności, które są potrzebne do zarządzania zmianą.

Kate Hobler: AI, rzeczywiście tam trochę się trzeba wyedukować. Ale nie mogę tego porzucić, bo to jest coś, co jest pewnym wektorem, tak naprawdę takim rynkowym teraz. Więc nie mogę wypaść z tego wagonika. Więc muszę potrafić poprowadzić zarówno to coś, co wcześniej nazywano transformacją zwinną czy transformacją cyfrową, jak i muszę potrafić poprowadzić transformację AI. Bo ja nie programowałam od szesnastu lat, jakoś tak. Ale do zmiany działu IT całej firmy nie jest mi to potrzebne. Ja w tym przypadku opieram się na specjalistach. Nie mogę nie mieć żadnej wiedzy z tego zakresu, ale nie mogę mieć też… Ale muszę przede wszystkim opierać się na ludziach, bo każda z tych zmian to są ludzie. I w maju, jak w AI, sobie o tym porozmawiamy, bo tam są ciekawe rzeczy drzemią.

Marek Hobler: Czyli trochę jak z tym przysłowiowym dziadkiem, co miał młotek i wszystko wyglądało mu jak gwoździe.

Zestaw narzędzi Scrum Mastera

Marek Hobler: Przestaliśmy już wkładać wszędzie Scruma, bo jest uniwersalnym gwoździem. Ale w skrzynce Scrum Mastera czy osoby, która zna się na Scrumie, jest dużo innych narzędzi. I jak się już jest w innym miejscu na krzywej Dunninga-Krugera, to można świadomie używać tych narzędzi we właściwych miejscach. Nie przybijać gwoździ wkrętarką.

Kate Hobler: W skrzynce Scrum Mastera od zawsze są narzędzia, które są do zastosowania we wszystkich czterech domenach złożoności. Ponieważ w każdym przedsiębiorstwie, w każdym projekcie, w każdym przedsięwzięciu, w każdym produkcie są wszystkie cztery rodzaje problemów. Zawsze. Nie istnieją takie, które są tylko proste, tak? Nie są tylko oczywiste albo tylko chaotyczne. Zawsze to jest mieszanka. Więc Scrum Master musi potrafić zastosować te narzędzia. Od zawsze powtarzam, że jedną z podstawowych książek dla Scrum Masterów powinien być PMBOK. Ponieważ jeżeli w danym produkcie mamy problemy, które są skomplikowane, to Project Management jest najlepszym podejściem, jakie istnieje na ziemi. Herezja, nie? Herezja.

Marek Hobler: Spalą cię na stosie kiedyś. Miejmy nadzieję.

Kate Hobler: Niech spalą. Niech spalą. Będą zasięgi.

Marek Hobler: Dobra, Kate, to ja w takim razie bardzo ci dziękuję za tę rozmowę. Szukam takiego zakończenia tej rozmowy. Myślę sobie o tym, że cieszmy się z tego, że przestaliśmy Scruma wdrażać na wagę, na potęgę i gdziekolwiek jest tylko dlatego, że to jest modne. Bo być może to jest tak, że tak jak Six Sigma to już z nami zostanie i będzie wdrażane tam, gdzie jest rzeczywiście potrzebne. I nie mamy już teraz specjalistów od Six Sigma po dwudziestoczterogodzinnym kursie, którzy twierdzą, że już, o, jaki ja jestem wielki i potrafię wszystko. Więc teraz, jeżeli bierzesz specjalistów od Six Sigma, to ci ludzie już naprawdę się znają na rzeczy.

Kate Hobler: O tak. Zdecydowanie. Jest ich kilkunastu tak naprawdę w Polsce. I wymiatają.

Marek Hobler: I klienci, którzy do nich przychodzą, już wiedzą, czego szukają, tak? Tak jest. I chcą mądrze kupić szkolenie. To jest jedno z moich kolejnych pytań do ciebie na kolejny odcinek.

Kate Hobler: Super. No to do usłyszenia w kolejnym odcinku.

Marek Hobler: Nie wiem, może przyjdzie zima.

Podziel się wpisem:

Chcesz pójść dalej?

Zobacz również

Agenty, nie agenci — dopóki nie zyskają świadomości

Agenty, nie agenci — dopóki nie zyskają świadomości

Czytaj więcej »
Polski język, hard język: „accountability” a „responsibility”

Polski język, hard język: „accountability” a „responsibility”

Czytaj więcej »
Dlaczego certyfikat PSM nie wystarczy? Brutalna prawda o szkoleniach Scrum

Dlaczego certyfikat PSM nie wystarczy? Brutalna prawda o szkoleniach Scrum

Czytaj więcej »
Scrum jest martwy? AI przejmuje IT, a strażacy gaszą pożary w kodzie

Scrum jest martwy? AI przejmuje IT, a strażacy gaszą pożary w kodzie

Czytaj więcej »
Scrum to ściema? Prawda o piramidzie finansowej i masowych zwolnieniach Scrum Masterów

Scrum to ściema? Prawda o piramidzie finansowej i masowych zwolnieniach Scrum Masterów

Czytaj więcej »
Jak zarządzać neuroróżnorodnym zespołem? Jak budować firmę dla każdego?

Jak zarządzać neuroróżnorodnym zespołem? Jak budować firmę dla każdego?

Czytaj więcej »

Zarezerwuj miejsce